Karin Borghouts

datum:
21 november 2009 tot 28 maart 2010
techniek:
fotografie

Inleiding door curator Rob Bruyninckx bij opening tentoonstelling Karin Borghouts

Dat in dit huis de tijd van cruciaal belang is, werd me duidelijk toen een medewerker op mijn vraag waarom alles hier zo schijnbaar rustig verliep, antwoordde met ‘wij staan hier stil bij de dingen’ in de zin van: heb je al eens stilgestaan bij …
Het is een waardevolle uitdrukking van een intens bezig zijn met tijd en ruimte en met mensen.
Spontaan moest ik denken aan nog andere gezegden en zegswijzen die een omschrijving geven van tijd zoals:

 

  • Ergens de tijd voor nemen
  • De klok terugdraaien
  • Met zijn tijd meegaan
  • Tijd is geld
  • Tijd is een raar iets, niemand heeft het maar iedereen kan het maken

Kortom, over de tijd werd reeds eindeloos geschreven, gedacht, gefilosofeerd enz, zodat het mij interessant leek rond dit thema in dit huis een tentoonstelling te maken en terzake een kunstenares uit te nodigen.
Karin Borghouts, alhoewel van opleiding schilderkunst, verwierf ruime bekendheid door haar foto’s van  plaatsen in publieke ruimten zoals: pretparken, musea, zoo’s en andere.
Merkwaardig genoeg zijn het dikwijls plaatsen die niet echt bezienswaardig zijn op zichzelf, en die eenmaal gefotografeerd en geprint, in een eerder bevreemdende artificiële constructie veranderen.
Hierdoor gaan deze foto’s niet specifiek over de plaats zelf, het zijn niet zomaar registraties, maar ze bevinden zich op het scherp tussen realiteit en verbeelding.
Ieder op zich die de foto’s bekijkt, moet een eigen beeld kunnen maken van een immer veranderende realiteit.
De foto’s moeten een zeker mysterie blijven inhoudelijk.
Karin Borghouts wil het medium fotografie zelf, als onderwerp van haar onderzoek stellen.
Wat is fotografie als dusdanig?
Wat betekent fotografie voor mij?
Kunnen we een foto wel vertrouwen?

Even terzijde, 
Er is naar mijn mening sinds het op de markt komen van de digitale camera, nog nooit zoveel gefotografeerd en door de photoshopmogelijkheden nog nooit zoveel gemanipuleerd.
We zouden de vraag kunnen stellen, vermits iedereen nu een camera bij de hand heeft, desnoods een GSM met camera, wat de eigenlijke waarde is van deze kiekjes.
Zijn het niet eerder snapshots en vooral reminders al of niet te gebruiken ten bewijze van iets of inderdaad om ‘dingen’ vast te houden waarvan men vreest dat onze hersenen ooit  te kort zouden schieten.
Natuurlijk is er met bovenstaande niets mis, maar laten we proberen onderscheid te maken in het gigantisch aanbod van beelden dat dagelijks op ons afkomt.
De foto’s van Karin Borghouts zijn werken die na tientallen proefopnamen, Karin noemt het schetsen, met een uiterste nauwgezetheid zijn uitgekozen als onderwerp.
Verder opgenomen met de technische camera en tenslotte minuscuul bewerkt en met bijzondere zorg geprint en in plexiglas gevat.
Met andere woorden, er is grondig over nagedacht, weloverwogen, hoe de opname moest gebeuren, op welk moment (denk aan lichtinval), op welk formaat er geprint moest worden en hoe de presentatie in de ruimte er zou gaan uitzien.
Het is bij het bekijken van de foto’s erg belangrijk de beelden ‘nauwgezet, zorgvuldig, te lezen’ en te analyseren want tijd en ruimte zijn op een bijzonder geraffineerde wijze aanwezig.

  • vorm en inhoud, belangrijk.
  • grijswaarden, witten, zwarten, compositie, perspectief, spiegeling, nuances en reflecties.
  • subtiele beïnvloeding van contrasten en kleuren.
  • sterke beheersing van de fotografische techniek.
  • haast onopvallende bewerking van het beeld zodat het zo goed als niet afwijkt van de oorspronkelijke opname : namelijk de foto gemaakt op het moment van de afdruk.  Het beste moment, het mooiste moment.

1
3


Emmaus
PC Bethanië
elimart